Even iets anders

Deze diertjes op deksels kwamen al vaker voorbij en ik waagde mij er ook aan.

Diertjes op appelmoespotten en daarna gespoten met verf van de Hema. En nog eens, en nog eens, totaal 5 keer!

Maar het resultaat is best leuk.

Een rugtas zonder navigatie

Dochterlief neemt altijd haar hele verzameling knuffels mee en dat gebeurt nu in dit tasje:

Een krijgertje na een bezoek aan de musical van K3 in 2012. Één van de schouderbandjes mist, gewoon een triest tasje.




Na goed overleg besloot ik te kiezen voor roze met ballerina-stof die we bestelden bij Bambi Blauw. Aangevuld met roze en rode gabardine.

Echter een patroon naar mijn zin kon ik niet vinden. Ik wilde geen rits in het midden maar een gehele voorflap die open kon. Nergens te vinden, tot ik de mini-rugtas bij Nathalie zag en haar onbescheiden vroeg om het patroon. En zij stuurde mij dat toe, hoewel het niet de naam patroon mag krijgen. Het was een tekening met afmetingen en het patroondeel van de voorflap. Uiteraard was ik daar heel blij mee, maar ik ben zo gewend te werken met een beschrijving dat het nu leek alsof ik een route moest rijden zonder navigatie.
Wel naar een bestemming die ik al kende en ook de route had ik al vaker gereden maar dan mét navigatie. En nu had ik alleen een landkaart. Hoe werkte dat ook alweer?

In eerste instantie besloot ik de tas te willen verstevigen en maakte ik hem zo dat ik niet hoefde te keren. Eenmaal bijna klaar, was verstevigen helemaal niet nodig, opvullen met fiberfill was voldoende. En klaar!

En zoals met alles wat ik maak voor dochterlief, gooide zij de nieuwe tas in de hoek en liep parmantig met haar oude K3-tasje weg.....we laten het nog even bekoelen.....ze gaat het zeker mooi vinden. Haar naam staat er immers op.

 

 

 

Voor mijn lieve neefje

Mijn zus en haar zoontje gaan binnenkort hun eigen huis betrekken. En bij een nieuw huis, hoort een nieuwe slaapkamer.
Onomwonden liet zuslief weten dat zij graag een "geboortekaartje-lamp" wilde hebben net als in de blog hieronder.
Het geboortekaartje van mijn neefje is heel zoet en heel kleurrijk. Het bevat allerhande diertjes en plaatjes. Een hele uitdaging.

Op de website van de Stoffenkraam vond ik het perfecte katoentje.

Om na inscannen de plaatjes te kunnen uitsnijden, lukte niet.

Een berichtje naar de drukker van het kaartje leverde mij het juiste lettertype op. De plaatjes van vogels, tractor, gieter en vlinders zijn vrij verkrijgbaar.

Het ovaal met de hartjes, kostte mij flink wat tijd. En na kritiek van manlief dat de letters wit moesten worden, begon ik weer vrolijk opnieuw. En hij had (natuurlijk) gelijk!

Zelf had ik nog een groene LYKTA-lamp staan. Het leek mij leuk op de jongenskamer, maar vond geen geschikte plek, daarna verdween de lamp ongebruikt in de garage.
Momenteel is de groene variant niet meer verkrijgbaar bij Ikea overigens.
Ik vond er gister nog eentje op Marktplaats en paar straten verderop. Hoe toevallig!

De bekende Ikea hack

Een Ikea hack, ik kende term nog niet. Het bekend dat je een bekende product "ombouwt" of pimpt naar eigen smaak.

Op haar blog vond ik eerder de appelzakjes en zag ik ook deze lamp al eens voorbij komen.
Echter de verfijnde afbeeldingen lenen zich niet echt om geknipt te worden uit flockfolie. Nu met mijn nieuwe vriend in huis, kan ik mij wel uitleven.

Het geboortekaartje van kleine half-Vlaamse Lucas leende zich daar prima voor. Zondag zullen wij hem gaan bewonderen en daarom maakte ik voor hem mijn eerste Ikea hack, de Lykta lamp.

Het gebruikte stofje is van Petit Pan.

Appelzakjes met een beetje hulp van de Cameo

Vrijdag was het de grote dag! Mijn Silhouette Cameo kwam mee in de koffer van lieve, lieve tante Joke vanuit Amerika.

En wat een fijn apparaat. Was ik eerder uren zoet met printen, knippen, overtekenen en weer knippen van letters. Nu is het in een paar tellen gepiept.

De eerder gemaakte appelzakjes voor de juffen vielen in de smaak.
Mijn schoonzusje bestelde twee appelzakjes met naam voor haar twee jongens.

Bij Marieke werd een toepasselijk stofje besteld, de bijpassende knoopjes zaten nog in de knopendoos.

Toch jammer dat mijn jongens schoolfruit hebben....

Het Louisa jurkje

Op vrijwel elke blog, kwam dit jurkje al eens langs. Een patroon van Compagnie M.
De twijfel bleef, vooral vanwege het schortgehalte. Echter het leek mij toch de moeite waard om eens te proberen.

Ik gebruikte twee stofjes van Petit Pan met dezelfde print in een andere kleur. Ik had de beschikking over een zwarte lap van 110x50 cm en een blauwe FQ. Nét niet voldoende voor een rugdeel aan één stuk, daarom koos ik voor de optie met een rugdeel in twee stukken.
Een blinde rits wordt bij mij zelden blind, daarom (en vanwege de scherpere prijs) koos ik voor een rode rits van de rol die mooi in het zich mocht blijven.

De onderranden streek ik beide naar binnen en stikte ze aan elkaar. Na overleg met Debora van deze geweldige blog besloot ik de volgende keer ook de mouwen te voeren. Wanneer daarna de werkwijze van de Jackie jas gevolgd wordt, krijg je ook daar een naadloos effect.

Dochter weigerde uiteraard om de jurk te dragen, maar is nu ook om. Net als ik. De Louisa jurk is goedgekeurd!

 

Even poseren, Nieke

 

Zo kijkt een prinses toch, mama?

 



 

Mooie prints

Wie jarig is trakteert (verantwoord)

Onze kleine paardenvriend wordt vandaag 5 jaar.
Zodra hij tandjes kreeg, is hij gek op appels.
Hij wilde dan ook appels uitdelen in de klas, zeer verantwoord maar niet zo vrolijk. Even op Google speuren leverde het volgende resultaat op.

En de juffies? Die kregen uiteraard een appelzakje, patroon van Hilde.
Voor de zakjes gebruikte ik de als voering, de doorgestikte voering van de Jackie jas en daarbij een laag fiberfill. Heerlijk zacht en minder kans op butsen.