Anna jurk mét snijbestand voor de Cameo

Ze kwamen al in verschillende varianten voorbij. Maar wat deert dat? Mijn meisje is hier heel erg blij mee. Een echte Anna-jurk. In overleg met haar kwam ik aan de juiste snijbestanden.

De Cameo sneed de flexfolie en de naaimachine deed de rest.
Het kobaltblauw is Punta di Roma en het zwarte lijfje is per abuis scuba tricot. Gelukkig kon het wel onder de pers, want wat is een zwarte lijfje zonder bloemenmotief?

Voor het lijfje gebruikte ik het Lemondrop-patroon uit het boek Homemade Mini Couture. Het rokdeel werd een verlengde klokrok uit het boek van Mme Zsazsa.
Het lijfje sluit boven met klittenband/velcro.

Het gouden biaisband was een crime, dus de mouw- en halsboorden werden gewoon omgezoomd.
Bij gebrek aan de juiste kleur garen, moest ik lichtblauw gebruiken. Niet naar mijn zin, dus binnenkort zal dat vervangen worden door de juiste kleur garen.

Al eerder maakte ik een kroontje dat Nieke ook bij de Anna-outfit vindt passen.

Ze was zo blij en huppelde vrolijk naar de muur, waar zij vervolgens deze pose aan nam...modellenwerk is heel serieus

Toch een zwierende draai

Het kroontje van Soft Cactus stof met een gouden paspelband 

Het kobalt blauwe tricot kocht ik groot in en verkoop ik aan de meter. 

Hier een link naar het snijbestand voor de Cameo: http://1drv.ms/1788Y5Y

Inmiddels zeer bekende Ikea-hack: de lamphoes, de varianten

De laatste tijd zijn er weer enkele lamphoezen gemaakt naar aanleiding van geboortekaartjes.
Voor de ene gebruikte ik flex, voor de andere flock. Net wat bij de sfeer van het kaartje past.

Inmiddels heb ik ook een voorraad witte Lykta-lampen in geslagen. Want wat als de Zweedse gigant zou besluiten om de lampen uit de collectie te halen?

Soms ontvang ik het geboortekaartje per e-mail dus die ontbreken op de foto.

Deze lamphoes wordt geshowd op een groene lamp, maar uiteraard werd deze vóór het kraambezoek reeds vervangen door een witte.

Bij deze lamphoes koos ik voor afwerking met een paspelband ipv biaisband

In alle enthousiasme een lamphoes zonder biaisband gefotografeerd

Soms past een stofje met print perfect in het plaatje, zoals dit Petit Pan stofje

Naaien zonder na te denken omdat dat pijn doet

Bij de meeste projecten, is het goed om de gedachten erbij te houden. Aandacht voor wat je doet en niet zomaar blindelings stikken.

Dit project was anders, nadenken was verboden uit zelfbescherming.

Enkele weken terug maakte ik patchwork-kussens voor twee meisjes die hun oma verloren. De stofjes waren bijzonder, de lievelingskleren van hun oma.

Simon bekeek de kussens en bedacht wat ik al eerder had bedacht.
Mijn vader overleed 2,5 jaar geleden, heel abrupt. Hij stierf op 53-jarige leeftijd aan de gevolgen van een hartstilstand.
Mijn jongens waren toen 3 en bijna 6, zij hadden heel veel verdriet. Een moederhart breekt daarvan. Hoe leg je zoiets uit aan twee kleine jongens?

Het patchwork-project van de kleding van mijn vader had ik voor mij uit geschoven, maar nu kon ik er niet meer omheen. De jongens kregen van mijn moeder de vrije hand en kozen enkele zeer herkenbare kledingstukken uit.
Mijn verstand ging op nul, ik knipte en naaide. De jongens zijn er heel blij mee, zelfs nu al, zonder vulling. Ik hoop dat het hen helpt om met dit verdriet om te gaan.

Het nummer hieronder werd uit naam van mij en mijn zusje gedraaid tijdens de uitvaart

(Pan)fluitend het voorjaar tegemoet

Op het Stoffenspektakel in Brugge kocht ik dit stofje. Eerste idee was om er een jasje van te maken, maar dat zou vloeken in de kerk zijn. Deze stof schreeuwde er om, een poncho te worden.

Het doet mij denken aan de Peruanen die tien jaar geleden in Utrecht steevast het straatbeeld opvrolijkten. (hier kun je lezen waarom zij daar nu niet meer staan)

Het patroon komt uit de Knippie nr 6 (2013) en is ook los te bestellen. Een poncho met capuchon gevoerd met voeringstof.
De uitleg bij de Knippie-patronen is altijd minimaal. Het tijdschrift zou een waar boekwerk worden, zouden zij alles goed uitleggen. Echter, nu kwam ik er echt niet uit. De gepaspelleerde of gebiesde zakken. Bijna koos ik er voor om geen zakken te voorzien tot ik deze tutorial vond. Halleluja!

Het resultaat mag er zijn. De Knippie-variant laat de voering los van de buitenstof, ik koos ervoor deze rondom vast te stikken. Het bontje liet ik achterwege.

Deze stof verdient het om een poncho te worden. Of maakte jij er iets anders mee? Ik hoor het graag!

De zakken, voorzien van een perfecte bies dankzij de geweldige tutorial

De knopen werden gerecycled van dit jasje dat nu te klein is

Door voor- en achterpand door en door te stikken, ontstaat er toch een zijnaad en mouwen. 

Bij het doorstikken van de halsnaad nam ik de voeringstof niet mee, geen kans op plooitjes.

Alweer een eindresultaat waarvan ik zou willen dat het in mijn kast kwam te hangen.

Een FEEstje van een kleine danseres

Vandaag vierde een vriendinnetje van Nieke haar vierde verjaardag.
Zij kennen elkaar van dansles én van het kinderdagverblijf.

Omdat de jarige Jet nu naar school gaat, kreeg zij wat handige schoolspullen. Het bekende appelzakje, een sleutelhanger met naam en de potlodenrol.
Die laatste is een bekende in blog-land, echter ik maakte het nog niet eerder.

Mijn versie is er eentje met een flapje zodat de potloden er niet uit vallen.
Het patroon zette ik zelf ineen met wat hulp van Mme Zsazsa.

Ook Nieke knutselde zelf wat voor haar vriendin. Bij elkaar een fleurig pakketje.

Stofje: www.vanmarieke.nl

Pleidooi voor Sharon/Zonen09

Met veel plezier gebruikte ik al eerder de patronen van Zonen09.
Vooral Jakob vind ik een geweldig patroon. Mijn zonen hebben er al enkele versleten.
Daarnaast maakte ik een keer een Charlie. De stofkeuze was niet optimaal en vervolgens verdween dit patroon even van de radar. Vraag mij niet waarom, want het is een fijn patroon.
Lars ligt hier ook te wachten, inclusief de stoffen. Het worden mijn voorjaarsprojecten.

Samen met haar deelde ik de ergernis van een ander jongenshemd-patroon.
Daarnaast wachtte er een leuke bestelling van een jongetje. Hoog tijd om een volgend Zonen09 patroon aan te schaffen, Theo!
Mijn eerste Theo is voor een bruidsjonkertje met exact dezelfde afmetingen is mijn dochter. Zij fungeerde als levende paspop.
De bekende puntjes werden grijs vanwege de bijpassende print op de rug, afkomstig van de trouwkaart.

Stof is van Noeks. De kraag werd het retro-model.

Een oplettende kijker, ziet een extra optie. Het voorpand werd in twee delen geknipt (lijn voorpandbeleg aanhouden) en weer aan elkaar genaaid. Zo ontstaat er een elegante snit.
Eventueel kun je daar nog een paspelband toevoegen, maar dat vond ik iets te veel van het goede.

Moraal van dit verhaal: de vraag om Sharon/Zonen09 te steunen in haar reis naar een prijs!

Stemmen kan via deze link.

Zo Geknipt! Sew Along Project 4 - driehoeksverhouding

Vandaag is de Sew Along begonnen voor het boek Zo Geknipt! deel 2.
Voor het eerste deel stroomde ik te laat in, nu ben ik op tijd begonnen.

De eerste twee projecten zijn nummer 4, een opvouwbare draagtas en project 9, een reflectie vestje.

Voor project 9 zet ik direct mijn eerste joker in, dat gaan wij hier niet gebruiken. Liever koop ik dan een vestje van Ikea Family en flock ik daar de namen van de kinderen op.

Project 4 zag ik wel zitten. Zondag wordt mijn lieve oma 91 jaar en zij doet haar boodschapjes nog zelf. In haar rollator kan zij dan vast wel een opvouwbare draagtas gebruiken in een retro-printje.
In het boek staat de tip om dunne stofjes te gebruiken, daarom koos ik voor de katoentjes van Soft Cactus, heerlijk dun. Voor de buitenkant het retro-printje en aan de binnenkant effen roze.

De tip van het grotere hoekje had ik niet gelezen. Ik maakte de mijne 12x12 cm zoals het boek voorschrijft. Echter de volgende keer zal ik gaan voor 15x15 cm.

De tas is in het boek net wat groter dan 50 cm. Als Nederlanders hebben wij een naam hoog te houden en ik koos ervoor om het patroon 2 cm kleiner te maken. Zo kom je toe met een halve meter aan stof.
Dat maakt het verschil tussen 50 cm of 75 cm inkopen voor beide stofjes = 5 euro. Wie het kleine niet eert....