Kijkje bij ons binnen

Mijn kinders zijn knutselaars, creatievelingen, fröbelaars, artiesten in de dop.
Dat brengt veel knutselspullen met zich mee en evenveel kunstwerken.
Alles gebeurde aan de eettafel en tegen etenstijd moest alles opgeruimd worden.
Afval werd voor kunstwerk aangezien en andersom, wat leidde tot boze kindjes.
Tijd voor een volwaardig kinder-atelier, knutselplaza. Ikea bracht uitkomst met een smal (40 cm) lang (180 cm) bureau. Vergezeld van twee Kallax-kasten, daarín ruimte voor knutselspullen en daaróp ruimte om te exposeren.
De achterwand zal dit weekend opgeleukt worden met extra plek voor kunstwerken en opbergers.

Eindelijk kreeg ook het thee-serviesje dat mijn schoonmoeder (ook al zo creatief!) maakte.

Soft Catus rokje en flex uiltje

Al eerder maakte ik de A-lijn rokjes uit het boek "Allemaal Rokjes" van haar.
Het is makkelijk te maken en kleed netjes af door het brede beleg.
Per ongeluk kreeg mijn tweede exemplaar een paspelband onderaan de rok, nadat ik die onder het beleg vergeten was. En eigenlijk vond ik dat wel erg leuk staan.

Dit keer bestelde ik voor het rokje een stof van Soft Cactus. Voor dochterlief gebruikte ik al eerder haar stofjes. Ik moet zeggen dat ik de eerste uren dat ik het rokje steeds voelde of ik het nog wel aan had, zo zacht en soepel is dat stofje.
Nadeel is wel dat het erg kreukt aan de achterkant wanneer je zoals ik een zittend beroep hebt. En dat het neigt tot doorschijnen (en waaien, oei koud...). Aankomende winter zal ik dus voerinkjes gaan toepassen.

Omdat ik graag kleurrijke tops draag en dat op een drukke rok een clownesk effect geeft, droeg ik er een witte blouse op. Mijn zusje, met meer idee voor mode dan ik, vond dat je op een rokje als dit een strakkere top moest dragen. Daarom kocht ik een simpel wit shirt bij de Hema waar ik zelf een lief bruin uiltje op perste.

Dochterlief wilde ook op de foto ;)

Haarclipjesbord nav geboortekaartje

Het naaien gaat langzaam op de achtergrond door.
Echter, momenteel nemen de bestellingen de overhand na een hele korte zomerstop.

Dit geboortekaartje moest als inspiratie dienen voor een haarclipjes bord. De twee stofjes naaide ik aaneen met een lintje ertussen.
Vervolgens werd de Cameo aan het werk gezet voor het nodige flockwerk.

Daarna niette ik de lap met daaronder een laag fiberfill op een schilderscanvas.

Eerste patchwork project

Enkele maanden geleden kreeg ik van mijn schoonmoeder een tas vol stof stalen. Heel veel lappen van ongeveer 20x30 cm in alle kleuren, van een meubelstoffeerder.

De stalen leken mij perfect geschikt voor een patchwork project echter de tijd was schaars.

Nu is het vakantietijd en de bestellingen van de tekstborden die ik maak zijn niet meer zo talrijk.
Dit samen met de regen vandaag maakte dat ik de tas tevoorschijn haalde en aan de slag ging met lapjes en een meetlint.

Het was eigenlijk een klusje dat snel gepiept was. Extra tijd ging zitten in het doorstikken van de naden, openstrijken was door de dikte van de stofjes niet mogelijk.
De achterzijde maakte ik van grijze gabardine volgens haar handleiding.

Het resultaat mag er zijn, maar de kussen gaan nog even in een zak op zolder. De nieuwe grote familie-bank die schreeuwt om leuke kussens wordt pas medio oktober geleverd.

Nu had ik alleen de grijs-/aarde-/en watertinten uit de zak gehaald, er is dus nog voldoende over om nog eens aan een patchwork project te werken.

De tekst na de ramp

Dit t-shirt lag al een tijd klaar om bedrukt te worden, echter inspiratie voor een tekst ontbrak.
Tot afgelopen dagen, Nederland was in shock, rouwend, na de ramp met de MH17.

Hele gezinnen lieten het leven, kinderen werden wezen, ouders verloren hun kinderen.
Familie's totaal ontwricht. De rouwstoet oneindig lang.

De tekst die ik koos ging niet over verdriet, maar over het leven. Vieren dat we mogen leven, want we zijn zo kwetsbaar.

De broek erbij is de Sunny Pants uit LMV. De stof is van Kleurenmix. Eerder maakt ik daar al een zwemtas van.

Zo sluw als een vos....

Voor volgend jaar wil ik graag de schooltassen van de jongens zelf maken.
Ik vond een prachtig stofje, goedgekeurd door jongste zoon. Eenmaal gewassen en gestreken, krabbelde hij terug. Dat stofje vond hij toch beter passen bij zijn vriendje, dat toevallig een kinderfeestje gaf die week....sluwe vos.

Op naar oudste zoon, hij keurt meestal alles goed en zo ook de vossen-stof. Vol goede moed ging ik aan de slag met een patroon dat ik zelf tekende aan de hand van een patroon dat ik eens kreeg van een mede-blogster.

In elkaar zetten deed ik met hulp van het boek Mijn Tas van haar en haar.

Het resultaat mag er wezen. Oudste zoon echter gaf aan dat hij komende schooljaar zijn broodtrommel en bekers wel in zijn hand mee naar school neemt....nog een sluwe vos. Ook hij keurde de tas af.

In de tas plaatste ik vervolgens een haakje voor zijn sleutelhanger. Leuke gadgets doen het altijd goed op deze leeftijd.

En nu laat ik het rusten. De tas staat parmantig in mijn naaikamer, 5 weken lang kunnen ze er aan wennen.

Stof: Robert Kaufman van de Stoffige Juffrouw en donkergrijze gabardine.
Fournituren zoals altijd van Kleurenmix

Een nestje puppy's

Het is al weer een hele tijd geleden dat ik knuffels maakte.
Nu kreeg ik de vraag om een viertal teckels te maken voor een gezin dat maandag hun vierde kindje verwelkomde.

Het was even speuren naar het patroon, lang leve de chaos in mijn patronenverzameling... Ik vond het buikje en het lijfje. De oortjes tekende ik uit de losse pols erbij.

De namen van de vier kinderen (het gezin wordt 6D genoemd, vanwege alle gelijke voorletters) werden er met flock op geperst.

De jeans is gerecycled van oude spijkerbroeken, de katoentjes van Petit Pan en Soft Cactus.
Het patroon van een grote, tweebenige jeans teckel stond in een Knippie van najaar 2013 (denk ik..).
Dit patroon werd verkleind en er werd een buikdeel toegevoegd om de diertjes 4 pootjes te geven.