Kleine stofjes, warme slofjes

Al het moois dat onder de naaimachine vandaan komt, levert veel reststofjes op.
En dan is een collega die oma is geworden van een klein meisje een mooi excuus om weer eens deze slofjes te maken.
Twee piepkleine stukjes stof, ik gebruikte de ene kant tricot en de andere kant fleece. En twee stukjes elastiek van 9 cm.
Het resultaat plaatste ik op Facebook en de jongensmama's kwamen in op stand.

Vandaar dat al snel deze twee jongenspaartjes volgden. Ditmaal twee zijden tricot omdat de kleine
man in kwestie reeds 4 maanden oud is. Voor een kleine jongenstweeling die nog geboren moeten worden, kies ik wederom voor fleece.

Mocht er overigens iemand een tutorial weten voor slofjes maat 24 dan houd ik mij aanbevolen. Ondertussen ben ik zelf aan het puzzelen op een eigen ontwerp.

De uitslag!

Eindelijk was het moment daar, ik was wellicht nog nerveuzer dan jullie.

Op de briefjes schreef ik nummers en naam lukraak op.

Een website koos het nummer, ik zocht het briefje wat erbij hoorde.

En de winnaar is MamaNatuurlijk, Christel gefeliciteerd!
Geef je mij jouw adres door? Dan stuur ik de prijs naar jou op.

Hoodie time

De herfst komt er aan, dus tijd voor hoodies. Of te wel sweaters met lange mouwen en capuchon. Vooral jongste zon is er dol op. En hij is ook nog jong genoeg om stoere prints leuk te vinden.
Ik koos voor deze helblauwe tricot met zwarte vrachtwagens.
De boordstof is pikzwart en de voering van de capuchon werd mosterdgeel.

Het patroon komt uit de nieuwste Ottobre. De manier die daar wordt gebruikt om capuchons aan te zetten, met een kleine overslag op middenvoor, is ideaal. Het kan eigenlijk niet mis gaan, je komt altijd goed uit.
Mijn luie aard maakte dat ik de boordstof rondom de capuchon weg liet, ik stikte het geheel gewoon rondom door.

Omdat jongste zoon regelmatig gespot wordt met een bouwvakkersdecolleté maakte ik het geheel lekker lang met een smalle boordstrook onderaan,
welke hij goed over zijn bips kan trekken.

Give Away: laatste inkopen, laatste dagen

Er kwamen al wel nieuwe volgers bij op mijn blog.
Allemaal te danken aan de aankomende Give Away.

Zojuist deed ik de laatste inkopen. Want zoals gezegd zijn niet alleen deze mooie tasjes te winnen, maar ook de inhoud.

Wanneer ik zeg Petit Pan, knip-portefeuille en clutch, heb je alvast enig idee van de inhoud van de tasjes.
Dus kom VOLGEN voor een winkans en deel op jouw eigen blog voor een extra winkans (laat mij dat dan even weten).

Maandagavond 23 september om 22 uur volgt de trekking. Spannend!

Een eigen willetje

Kent u de kleine madamen die zelf hun outfit willen bepalen? Dat is soms erg frustrerend voor mama die weken geploeterd heeft op een jack.
Dit jack komt uit een Knippie van 2012 of 2013, het is een kort jack, cockpit-model.

Ikzelf koos ervoor om imitatieleer te gebruiken, dat was al een eerste fout. Het is onmogelijk om deze stof te spelden, want de gaatjes blijven eeuwig zichtbaar. Een fout stikseltjes uithalen? Ook onmogelijk.
Tweede fout was voeren met tricot. De combinatie van elastisch en niet-elastisch leidde wel vaker tot problemen en toch trapte ik weer in de val.

Dan waren er nog de gebreide boorden. Nergens kon ik zulke grove gebreide stof op de rol vinden. Dus haalde ik zelf de pennen tevoorschijn en breidde eigenhandig de boorden, en nog een keer, en nog een keer. Het is moeilijk om aan de hand van het aantal steken, te bepalen hoe groot een lapje moet worden en op maat knippen is geen optie.

Eind goed, al goed het resultaat was prachtig. Maar madame weigerde het jasje te dragen.
Vandaag was echter de grote dag en deed zij het aan! En het staat haar prachtig!

Zoet, zoeter, zoetst

Wederom een stofje van Sjiekebiele, met de prachtige naam "London calling dots and flowers" van Robert Kaufman. Ik zag daar direct een heel zoet bloesje in voor mijn kleine meid. Het werd hetzelfde patroon als hier echter zonder ruches, daarvoor had ik te zuinig ingekocht. Bovendien bleken vooral de mouwruches in de praktijk niet echt handig. Zo dipten zij in de appelmoes, veegden billen mee af en ging met het duimpje mee het mondje in. Daarom geen mouwruches, echter voor manchetten had ik te weinig stof. Bovendien ben ik zoals gezegd een luie naaister, en greep ik naar het kleine stukje mouwboord dat ik ook bij Sjiekebiele kocht. Dat kleine stukje mouwboord had precies het kleur snotje-groen als de kleine bloempjes op het katoen.

Voor de knoopjes gebruikte ik zwarte kam-snaps.
Rectificatie: bij daglicht bleken het donkerblauwe kam-snaps te zijn...maar beeldig bijft het

 

Wecycle (recykleer)

In kader van recyclen heb ik eerder wat leuke projecten gemaakt.
Zo maakte ik van een Vingino broek van de jongens een spijkerrokje voor mijn kleine meisje.
Een project wat goed te doen is en waarvan enkele tutorials op het wereldwijde web te vinden zijn.

Het andere is een vondst uit een textielkringloopcentrum. Een tafelkleed wat bij mij direct herinneringen op riep en wellicht bij vele van jullie ook. Wij hadden thuis ook dat tafelkleed en ook de bijbehorende theedoeken. Een dikke blauwe katoen met een opvallend wit geborduurd stiksel er overheen.
Hiervoor zocht ik een patroon van een simpele rechte broek, het had een Jakob kunnen zijn. Daar werden onderaan de pijp driehoekjes bij bedacht voor een waar retro-effect. De roze accenten kwamen van een oude rok van mijn schoonmoeder. Een stof met een vergelijkbare dikte als het tafelkleed.
De maat van de broek is 110/116 en mijn slanke oudste zoon stond model. Nog een jaar of twee en dan kan dochterlief erin....als zij dat wil tenminste...