Glitterstof met glitters

Al tijden verschijnt er niets op deze blog, maar het plezier in naaien is terug en daarmee ook de posts.

In de Stoffenkraam viel ik laatst voor een glitterstofje met zwemsters er op. Echter na één wasbeurt bleken de glitters spoorloos. Nu ben ik al jaren te spreken over de Stoffenkraam maar deze service was echt geweldig. Vanwege het verdwijnen van de glitters mocht ik een nieuw stofje uitkiezen dat mij met de post de volgende dag werd bezorgd!
Het werd wederom een glitterstof en na een test in de wasmachine bleek deze geslaagd.

Van Stannel78 zag ik op Instagram een top voorbij komen met een strik op de rug. Dat ging ik ook maken. Vanuit de Ottobre nam ik een simpel patroon van een top, de halslijn van de rug werd uitgediept en achterop werd zo een strik gekunsteld.
Boordstof gebruikte ik van See You at Six waar ik ook een sweatstofje in dezelfde stof bestelde (en nog een stofje maar dat komt later in een post voorbij).

Ik maakte een bijpassende Play Pants, een patroon dat ik eens gratis downloadde na een actie van Yasjes. Wederom gebruikte ik de boorstof van SYAS.
Van de matching sweatstof (ofwel french terry) maakte ik een Pippa Pants. Een heerlijk ruimvallend speelbroekje. Wellicht een maatje te ruim. Ik gebruikte voor dochterlief die zo'n 132 cm meet de maat 134-140. Note to myself: Een volgend broekje maak ik een maatje kleiner.

Beide broekjes werden getest op de trampoline en goedgekeurd.

Van de stof die overbleef, maakte ik voor het nichtje op komst een babylegging. Ook uit Ottobre.

Rokjesdag!

Zoals jullie wellicht hebben gezien, verkoop ik in mijn Etsy winkeltje alleen baby-artikelen.
Dit terwijl het hier vooral de kleutermeisjes zijn die floreren.

Daarom besloot ik een rokje te maken van de Frozen stof die ik hieronder gebruikte.
Aangezien dochterlief voldoende kleding in haar kast heeft, plaatste ik het rokje te koop op Facebook.

Voordat ik met mijn ogen knipperde was het al verkocht, vandaar dat ik er nog eentje maakte.
Dit keer met Dalmatiërs erop.

Als patroon gebruikte ik de taillemaat van mijn eigen meisje voor de bovenkant. De taillemaat x 1,5 gebruikte ik als onderbreedte.
De lengte van het rokje is ongeveer 30 cm.
De tailleband werd van boordstof, daarvoor gebruikte ik 75% van de taillemaat.
Onderaan werkte ik af met elastisch biaisband.

Naaien zonder na te denken omdat dat pijn doet

Bij de meeste projecten, is het goed om de gedachten erbij te houden. Aandacht voor wat je doet en niet zomaar blindelings stikken.

Dit project was anders, nadenken was verboden uit zelfbescherming.

Enkele weken terug maakte ik patchwork-kussens voor twee meisjes die hun oma verloren. De stofjes waren bijzonder, de lievelingskleren van hun oma.

Simon bekeek de kussens en bedacht wat ik al eerder had bedacht.
Mijn vader overleed 2,5 jaar geleden, heel abrupt. Hij stierf op 53-jarige leeftijd aan de gevolgen van een hartstilstand.
Mijn jongens waren toen 3 en bijna 6, zij hadden heel veel verdriet. Een moederhart breekt daarvan. Hoe leg je zoiets uit aan twee kleine jongens?

Het patchwork-project van de kleding van mijn vader had ik voor mij uit geschoven, maar nu kon ik er niet meer omheen. De jongens kregen van mijn moeder de vrije hand en kozen enkele zeer herkenbare kledingstukken uit.
Mijn verstand ging op nul, ik knipte en naaide. De jongens zijn er heel blij mee, zelfs nu al, zonder vulling. Ik hoop dat het hen helpt om met dit verdriet om te gaan.

Het nummer hieronder werd uit naam van mij en mijn zusje gedraaid tijdens de uitvaart

Zoetste pyjama ever

Kent u de webshop van Marieke? Een echte aanrader, heerlijke stoffen, snelle levering, goede prijzen.
Ik koop er regelmatig en ook het stofje"Wildwood Forest on Light Blue". Een stofje zonder doel, het doel werd pas duidelijk bij het uitpakken. Het was een pyjama-stofje.
En toen werd er een klein meisje geboren, voor haar maakte ik al een lamp en nu een pyjama in wederom turquoise.
Ik combineerde de stof met de sjieke naam, met een simpel grijs met wit katoentje van de Stoffenkraam.

In een boek van Amy Butler dat ik kreeg van mijn schoonzusje, staat een heel zoete kimono pyjama en slofjes.
En het is een hele schattige set geworden. Zo schattig dat ik ook mijn meisje wel zie lopen in een nachtjapon van dit stofje. Binnenkort surf ik dus weer naar Marieke.

Het toilettertasje en mislukte overhemd

Manlief was aan de beurt om iets vanonder de naaimachine te krijgen. Een overhemd uit de Knippie-bijlage van dit voorjaar.
Hij draagt wel overhemden maar het was tijd voor een vrolijker exemplaar. Het blauwe Soft Cactus-stofje leek mij erg geschikt.
Vóór het aanzetten van de mouwen en knopen liet ik manlief even passen en....het was het niet. De kleur stond hem niet, het model overhemd kleedde niet af. Hij gaf aan dat hij het tóch zou dragen, alleen al omdat ik het gemaakt had. Heel lief, maar het bleef een mislukt geheel.

Dus, de schaar erin, het knopenpat werd voorzien van kampsnaps en zo werd het een rokje. Iets te groot nog voor dochterlief, maar een goede bestemming voor dat heerlijke stofje.

Hier maakte ik voor de jongens een toilettasje. Het was een minitasje waar net te weinig in kon. Al snel werd het van een toilettasje, een Yahtzee-tasje. Tijd dus voor een nieuwe toilettas.
Deze keer gaan niet alleen de jongens logeren, maar ook dochterlief gaat mee. Dat betekende nog een tandenborstel er in en nog een tandpasta.
Als maat nam ik mijn eigen toilettas van 25x30 cm.
Stof komt van Marieke en werd destijds uitgezocht door jongste zoon.
En nu presenteer ik u: de toilettertas!
Verstevigd met H640 en als voering taslan bij Kleurenmix vandaan.

Ida mini - de tas die het niet werd

Manlief draagt voor zijn werk altijd een iPad, agenda, pen en telefoon bij zich. Altijd netjes op elkaar gestapeld van auto naar klant en van klant naar auto.
Gedachte van de vrouw: die schat heeft een tas nodig.
Het moest een mannelijk model worden, strak en hoekig, met een mannelijk stof. De stof zag ik bij Marieke. Een prachtig wat stevig katoen met zwaluw-print, dat werd gecombineerd met een rode gabardine.
Het model werd de Ida uit het bekende boek Mijn Tas. Echter, de beschreven Ida's waren erg groot, daarom werd verkleind naar iPad-formaat (21x28x8 cm).

In elkaar zetten was een klusje (daar wordt al voor gewaarschuwd in het boek), niet alleen maakte ik een rekenfoutje ook kon ik niet mijn eigen naaimachine gebruiken (want weg voor onderhoud). Mijn zusje werd beroofd van haar Pfaff, zodat ik toch gewoon kon naaien.

Eenmaal in elkaar zag ik het: geen mannelijke tas. Wederom een mislukt project voor manlief.
De tas voldoet wel aan de eis, al het bovengenoemde past er in, maar ik kan die schat niet met dat tasje op pad sturen.
Toch is het een leuke tas geworden, echter nog zonder bestemming.

Restjes verwerken - gordijntjes

De jongens hebben een jaar samen in het stapelbed geslapen. Echter oudste zoon wilde meer privacy en kreeg een eigen kamer. Omdat ik mijn naaikamer (nog) niet wil opgeven, slapen nu de jongste twee samen in het stapelbed.

Om het wat meer 'eigen' te maken, kregen gordijntjes voor hun raampje.

Zij stemden toe in de keuze die ik voor hen maakte, superhelden-stof voor hem en haar.

De roze versie gebruikte ik hier al eerder.

Noot: mijn zwager is fotograaf en printte twee foto's van 

ons meisje te groot uit, deze hangen nu haar bed

Couch potatoes

Dit weekend maakte ik voor de jongens een longsleeve met grote katachtigen van de Stoffenkraam.
Daar hield ik voldoende stof van over om voor dochterlief een Julia sweater te maken.
Ik gebruikte 1 meter tricot met print en 1 meter effen tricot. Voor drie sweaters!

Nu zijn mijn modellen nooit erg gewillig en helemaal niet wanneer er een nieuwe bank arriveerde én wanneer er dit weekend twee DS-en (bedankt, lieve tante) werden toegevoegd aan onze verzameling beeldschermpjes.

Dan krijg je dit...

Jongste zoon kreeg een maat 116 raglan-mouw uit een Ottobre

Oudste zoon kreeg eenzelfde raglan maat 128

Dochterlief kreeg een Julia met effen mouwen,

En zij werd het ook snel beu

En toen werd het weer stil...

Eerste patchwork project

Enkele maanden geleden kreeg ik van mijn schoonmoeder een tas vol stof stalen. Heel veel lappen van ongeveer 20x30 cm in alle kleuren, van een meubelstoffeerder.

De stalen leken mij perfect geschikt voor een patchwork project echter de tijd was schaars.

Nu is het vakantietijd en de bestellingen van de tekstborden die ik maak zijn niet meer zo talrijk.
Dit samen met de regen vandaag maakte dat ik de tas tevoorschijn haalde en aan de slag ging met lapjes en een meetlint.

Het was eigenlijk een klusje dat snel gepiept was. Extra tijd ging zitten in het doorstikken van de naden, openstrijken was door de dikte van de stofjes niet mogelijk.
De achterzijde maakte ik van grijze gabardine volgens haar handleiding.

Het resultaat mag er zijn, maar de kussen gaan nog even in een zak op zolder. De nieuwe grote familie-bank die schreeuwt om leuke kussens wordt pas medio oktober geleverd.

Nu had ik alleen de grijs-/aarde-/en watertinten uit de zak gehaald, er is dus nog voldoende over om nog eens aan een patchwork project te werken.

Two Ally's a day keep the doctor away

Eerder vandaag postte ik mijn eerste Ally en had ik kritiek.
Daarom vanavond een tweede Ally gemaakt. Dit maal koos ik voor een stofje van Soft Cactus, zo vrolijk!

De armbies werkte ik beter af. Voor wie het ook netjes wil doen: sluit eerst de zijnaden, meet daarna de lengte van de armbies. Sluit de armbies en zet deze aan.
De lengte van de halsbies keek ik af bij mijn vorige versie. Ditmaal rimpelde ik eerst het voor- en achterpand en zette daarna de halsbies aan.

Wederom sjoemelde ik bij de knopenpat en omzeilde zo de polo-sluiting.

Een lintje maakt wederom het geheel af.

Dochter begon te stuiteren toen zij deze versie zag. Bij de eerste vond zij het geheel niet roze genoeg.
Dat is nu opgelost :)

Jumpsuit Ally 2.0

Hier in blogland kwamen al enkele versie's van dit jumpsuit voorbij, zoals bij Sofie en Debora. Beide hadden hun opmerkingen over het patroon. "Valt ruim, moeilijk knopenpat".

Nu heb ik een brede dochter en krijg ik kippenvel van het woord 'polo-sluiting', het was daarom duidelijk dat ik zou gaan sleutelen aan het patroon.
Ik maakte een maat 98. De breedte liet ik zoals die was en het knopenpat liet ik doorlopen tot in de overgang van top naar broek. Door dat te doen, is er geen hogere-polo-sluiting-wiskunde nodig om een mooie sluiting te krijgen.

De mate afwerking van de biezen laat wat te wensen over laat. Mijn naai-juf zou mij hiervoor een tik op de vingers geven. Volgende keer pak ik het op haar manier aan.
En bij de hals viel de top toch wel erg ruim, zelfs bij mijn meisje.
En dat de halsbies niet netjes werd afgewerkt, kwam nu goed van pas. Ik reeg een lint door de bies, trok die iets aan en zette deze vast. Ruime hals opgelost!

Het model wilde niet op de foto, dus ik probeerde het washi-tape principe.

Stof is van Noeks, Rooftop Garden Sand van Grand Hotel
Manlief keurde de stof en zei: "wat origineel, een stof met wijnglazen"....
"Dat zijn tulpen, lieverd, ons nationaal symbool" .... zucht ....

Zo Geknipt! Zwemtasjes

Er werd mij gevraagd om voor twee zusjes zwemtassen te maken.
Daarvoor gebruikte ik het bekende patroon van Zo Geknipt. Zoals eerder liet ik het zijtasje achterwege.

Moeder en de meisjes zochten stofjes uit bij Kleurenmix al waar ik ook de voering bestelde. De voering is een roze "taslan", de ultieme waterafstotende stof die niet 'glibbert' onder de naaimachine, erg fijne stof om mee te werken en perfect voor natte zwemspullen.

De onderste helft van de tas maakte ik van gabardine, dat kan tegen een stootje wanneer de tas op de grond wordt geploft in de kleedkamer. En de tassen werden voorzien van geflockte namen.

Het koord laat nog even op zich wachten, maar dat kunt u er wel bij bedenken.

Soft Cactus going baby style

Mijn schoonouders zijn vaste klanten aan het worden als het op kraamkadootjes van mijn hand aan komt.

Beide hadden nu een collega die een (klein)kind had gekregen, dus ik kon aan de slag.

Aangezien de levertijd twee dagen was, koos ik voor één naaimachine-project en één Cameo-project.

Het vestje is patroon Ingeduffeld uit het boek Zo Geknipt.
De stof is van Soft Cactus: Granny's Tiles uit de serie Wicky Blue Red
Deze katoen is heerlijk zacht en perfect voor baby's. De voering is nicky velours.

Het speenkoord en labeldoekje zijn uit de losse pols.

mijn logo zit op een bijzondere plek, er zat een streep in de stof die ik te laat zag....